GEDONG PENGADILAN DIPANAS ING TOKO KELUARGA PEGANGGU NESU MARANG SAKSI LAN TERGUGAT (ora kanggo nuwuhake emosi).

Tangerang, POSTSURABAYA.COM.

Sidang lanjutan kasus perdata sing nglibatake Tergugat I lan VI ngajokake limang saksi fakta ing dina Rebo, 28 Januari 2026. Saksi Jamil wis nyewa tanah kasebut wiwit taun 2018.

“Aku duwe perjanjian kontrak,” wangsulane Jamil kanthi tegas marang pengacara penggugat ing Pengadilan Negeri Kota Tangerang, Banten.

“Aku duwe kontrak setaun kanthi rega 7 yuta rupiah saben taun,” wangsulane.

“Inggih, kula sampun nyewa tanah kasebut wiwit taun 2018 kaliyan Bapak H. Sukma Wijaya,” ujare saksi kanthi cetha nalika nanggapi pitakon pengacara penggugat.

Saksi kasebut ora ngerti babagan kontrak tanah kasebut.

“Aku mung ngerti yen aku bisa mbukak bisnis saka nyewa. Saiki, adhiku lanang sing ngatur bisnis kasebut,” ujare Jamil.

Nalika diwenehi kesempatan kanggo takon marang saksi dening majelis hakim, Wawan, penggugat, ora mangsuli. Wawan, putra almarhum Abu Saleh lan garwane sing nomer loro, minangka penggugat.

Sauntara kuwi, saksi Afrizal nyewa bisnis ing taun 2017 kanggo nggawe pager wesi. Saksi Taufiq nyewa bisnis ing taun 2020 kanggo bahan bangunan.

H. Hanafi nyewa bisnis ing taun 2018 kanggo tuku lan adol palet plastik kayu. Sauntara kuwi, kontraktor, Tiono, hadir minangka saksi.

Dheweke nerangake yen dheweke wiwitane nyewa lahan kosong kanggo bisnis bahan ing taun 1997 lan mbangun dhewe kanggo adol bahan nganti saiki.

Babagan sertifikat kepemilikan lahan atas nama Sukma Wijaya, saksi ngerti yen lahan sing disewakake ing taun 1997 wis disertifikasi dening Bapak Haji Sukma Wijaya ing taun 2018.

Miturut saksi Gabin, ora ana sing keberatan nyewa lahan sing disengketakan kasebut.

“Aku ngerti sertifikat kasebut atas nama almarhum H. Sukma Wijaya,” ujare saksi kanthi jelas ing ngarepe majelis hakim.

Sawise sidang, saksi lan terdakwa lagi ngopi ing warung makan sing ora adoh saka Pengadilan Negeri Tangerang. Kebetulan, pimpinan redaksi matapost.com lagi mangan awan ing warung sing padha.

Dumadakan, rombongan penggugat mlebu warung kanggo mangan. Kulawarga penggugat nggawe kulawarga tergugat lan saksi nesu. Suasana dadi tenang, lan saksi lan kulawarga tergugat ninggalake warung.

Miturut Setia Dharma, SH.MH., iki ora kudune kedadeyan. Kasus sidang wis rampung.

“Urusan pengadilan ora kena digawa metu, apa maneh sengaja nyebabake padudon ing papan umum, utamane ing warung makan sing wong mangan lan ngombe,” ujare pengacara ayu mau karo mesem.

Miturut Setia Dharma, pengacara terdakwa, marang matapost.com, tanah kasebut wis dikuasai dheweke wiwit taun 1960-an.

Sukma Wijaya, nalika isih dadi sawah, wiwit nyewakake tanah ing sadawane dalan utama ing taun 1997.

Pemilik tanah Sukma Wijaya nyewa wong liya, Pak Saleh, kanggo nggarap sawah, mbagi bathi sawise panen pari.

Jembar tanah kasebut 1.400 hektar, dene gugatan mung nutupi 13 hektar. Penggugat ngajokake gugatan kasebut adhedhasar salinan cathetan pajak desa.

Sauntara kuwi, kita, minangka terdakwa, duwe sertifikat kepemilikan tanah (SHM) atas jenenge Sukma Wijaya. Sawise Sukma Wijaya seda ing taun 2021, tanah kasebut dikuasai dening ahli waris, sing isih dadi kasus iki. dina.

Dumadakan, ahli waris Abu Saleh wiwit padu babagan tanah kasebut ing taun 2022, sawise Sukma Wijaya seda.

Miturut pengacara terdakwa, Setia Dharma, kenapa dheweke mung ngungkit masalah kasebut sawise Sukma Wijaya seda?

Sajrone urip, Abu Saleh dhewe ora tau mbantah Pak Saleh ngolah tanah kasebut miturut panyuwune Sukmawijaya, mbagi panen karo Sukmawijaya. Nyatane, ing taun 1997, dheweke malah nyewakake menyang Tiono.

Ora ana sing mbantah, nuduhake yen tanah kasebut dudu duweke Abu Saleh.

Nanging, keturunan Abu Saleh padu kaya-kaya tanah kasebut minangka warisan saka almarhum bapakne, Abu Saleh.

(PLAY)

 

Related Posts